Ν. Ανδρουλάκης: «Οι πολίτες βιώνουν τις επιπτώσεις της δικής σας ανεπάρκειας. Γι’ αυτό ζητούν ασφάλεια, αξιοπιστία, σοβαρότητα»

 Καταρχάς,  οφείλουμε να καλωσορίσουμε τη φρεγάτα «Κίμων», που αποκτήθηκε από την πατρίδα μας με τις πολύ μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού και ενισχύει έτσι την αποτρεπτική ισχύ του Πολεμικού μας Ναυτικού.     Σήμερα συζητάμε μία σύμβαση, που δεν αφορά τον οποιονδήποτε τομέα του κράτους   Είναι μία σύμβαση που αφορά τα σιδηροδρομικά δίκτυα, στα οποία, δυστυχώς, δεν καταφέραμε να εγγυηθούμε την ασφάλεια, με αποτέλεσμα μία τραγωδία που συγκλόνισε τον ελληνικό λαό. Η σύμβαση αυτή αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση είναι αμετανόητη. Δείχνει πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του κράτους, τις υποδομές, την έννοια της δημόσιας ευθύνης, σε μία εποχή πολύ μεγάλων γεωοικονομικών ανακατατάξεων.

Ζούμε σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία αναδιοργανώνεται, όπου οι εφοδιαστικές αλυσίδες, η ενέργεια, οι μεταφορές και τα δίκτυα

ελέγχου μετατρέπονται σε εργαλεία ισχύος και ασφάλειας. Σε αυτό το περιβάλλον, οι υποδομές δεν είναι απλώς επενδύσεις, όπως νομίζει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είναι πυλώνες εθνικής κυριαρχίας, ανθεκτικότητας και κοινωνικής συνοχής. Και υπογραμμίζω πιο πολύ τη λέξη «ανθεκτικότητα», που συνδέεται και με το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο δεν αξιοποιήθηκε όπως θα έπρεπε και σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα των δικτύων.

Όμως, εσείς έχετε μία αντίληψη, κύριε Υπουργέ και το σύνολο της Νέας Δημοκρατίας, να αντιμετωπίζετε τα δίκτυα ως «ασημικά» προς εκποίηση. Αντί να θωρακίζετε τις υποδομές, να τις εκσυγχρονίζετε και να τις εντάσσετε σε έναν εθνικό σχεδιασμό αναβάθμισης -αξιοποιώντας και τη χρυσή αλλά χαμένη κατά τ’ άλλα ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης, όπως έκαναν άλλες ευρωπαϊκές χώρες- συνεχίζετε με ζέση στον ίδιο αποτυχημένο δρόμο, στο ίδιο μοτίβο αποσπασματικών ιδιωτικοποιήσεων: χωρίς επαρκή δημόσιο έλεγχο, λογοδοσία και στρατηγικό ορίζοντα.

Έχετε μετατρέψει κρίσιμες υποδομές από εργαλεία ασφάλειας και ανάπτυξης σε μηχανισμούς μεταφοράς ρίσκου στο Δημόσιο και κέρδους στον ιδιώτη. Άρα, το ρίσκο στο Δημόσιο, το κέρδος στον ιδιώτη, στο ίδιο μονοπάτι, χαμένες ευκαιρίες και το κόστος και ο λογαριασμός πάντα επιβαρύνουν επώδυνα τον ελληνικό λαό. Αυτό, λοιπόν, το μοντέλο σκέψης είναι που απέτυχε με πάταγο στον σιδηρόδρομο.

Μας καλείτε σήμερα  να εγκρίνουμε μια σύμβαση που εσείς όμως έχετε ήδη υπογράψει από τις 22 Δεκεμβρίου 2025, αφαιρώντας από το Κοινοβούλιο τον ουσιαστικό του ρόλο. Δεν επιλέξατε τον διάλογο. Μόνο τετελεσμένα. Και αυτό από μόνο του συνιστά θεσμικό ατόπημα. Δεν μας παρουσιάζετε απολογισμό της αρχικής σύμβασης για να δούμε τι έγινε. Δεν μας απαντάτε αν λειτούργησε, αν βελτίωσε το σιδηροδρομικό έργο, αν ενίσχυσε την ασφάλεια, αν ανταποκρίθηκε στις ανάγκες της κοινωνίας.

Ζητάτε απλώς μια νέα έγκριση, λες και το παρελθόν έχει διαγραφεί. Όμως το παρελθόν -δυστυχώς για εσάς και τραγικά για τον ελληνικό λαό- δεν διαγράφεται.
Και στον σιδηρόδρομο έχει όνομα: τραγωδία στα Τέμπη. Και μόνο για αυτό έπρεπε να είχε γίνει πολύ ευρύτερος διάλογος για αυτό, που σήμερα ζητάτε να κυρώσει η Βουλή των Ελλήνων.

Η τραγωδία αυτή ήταν η αποκάλυψη ενός συστήματος χωρίς στοιχειώδη έλεγχο, χωρίς σαφείς αρμοδιότητες, χωρίς κουλτούρα ασφάλειας. Και αντί μετά από όλα αυτά, να σας κάνουν να αλλάξετε μυαλά και πολιτικές, προτεραιότητες, συνεχίζετε τα ίδια. Ακόμα και σήμερα, οι σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ελλάδα βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Το ακούμε, το διαβάζουμε, το βλέπουμε, το μαθαίνουμε συνεχώς. Και τι κάνετε λοιπόν;
Φέρνετε μια τροποποίηση που δεν είναι σε καμία περίπτωση τομή, αλλά συνέχιση της ίδιας λογικής.